TRADITIE IN DE KIJKER: Het Belgisch trekpaard

30.10.2017

Het Belgisch Trekpaard: kracht, macht en natuurlijke elegantie

Dit jaar reizen de vrijwilligers van de Erfgoedcel de regio rond op zoek naar de tradities die hier leven. Heel wat mensen zetten zich met hart en ziel in zodat hun traditie kan blijven bestaan. Monique ging spreken met Jan De Boitselier, een duizendpoot binnen de verenigingen van het Belgisch trekpaard*.

M: Hoe is je interesse voor het Belgisch trekpaard ontstaan?

J: Als boerenzoon hadden wij thuis één trekpaard. Jammer genoeg verkocht mijn vader dit paard in 1970, hij had geen sympathie voor trekpaarden. Maar mijn peter Herman was wel een grote fan. Met hem ging ik mee naar de prijskampen en het nationaal kampioenschap in Brussel. Mijn eerste trekpaard kocht ik zelf na mijn huwelijk. We kochten een woning met voldoende grond en zo waren we vertrokken om ook zelf paarden te fokken.

Aanvankelijk waren paarden en hun vereniging eigenlijk een hobby. Als broodwinning werkte ik als advocaat. Door het veel te vroeg overlijden van William Beeckman, voorzitter van de Vlaamse fokkers van het Belgisch Trekpaard en van de Belgische Confederatie van het Paard, werd ik verkozen als zijn opvolger in die twee verenigingen. Door het vele werk op de Confederatie die gelast werd met de overheidsopdracht alle paarden op Belgisch grondgebied te identificeren en registreren in een centrale gegevensbank, heb ik dan de stap gezet om professioneel actief te worden bij de Belgische Confederatie en later bij het Vlaams Paardenloket,  opgericht op initiatief van Kris Peeters.  Ik ben thans beroepsactief bij PaardenPunt Vlaanderen de fusievereniging van het Vlaams Paardenloket en de Vlaamse Confederatie van het Paard. Als hobby ben ik nog voorzitter bij de Koninklijke Maatschappij het Belgisch Trekpaard.

M: Wat maakt de liefde voor een paard zo groot dat je er geld en tijd in steekt?

J: Iets wat je graag doet is nooit te veel. Het Belgisch trekpaard is een unieke combinatie van kracht, macht en elegantie. Het is een mastodont van een beest, maar als ze galopperen en draven dan wordt het onverwacht elegant. Vaak is de passie voor paarden familiaal overgedragen. Vele fokkers stammen af van mensen die in het verleden ook trekpaarden fokten. De paarden, dat is een stukje traditie. Ons klimaat en grond lenen zich uitermate goed voor het fokken van paarden. De paardenfokkerij is hier steeds belangrijk geweest en die kennis is dan ook groot, het wordt overgedragen van generatie op generatie. Mijn persoonlijke affiniteit voor paarden komt ook voor een groot stuk uit mijn familietraditie.

M: Wil je als paardenfokker je paard aan het publiek tonen of voor wie doe jij dit?

J: Langs de ene kant denk ik dat een paardenfokker het in de eerste plaats voor zichzelf doet. Zolang hij er plezier aan beleeft, doet hij verder. Maar langs de andere kant toont hij ook graag zijn paard aan het grote publiek. En dat publiek ziet ook graag trekpaarden. Als wij op een jaarmarkt komen, is de publiekslieveling nog steeds het trekpaard. Ook als uitgangsbord voor België is het trekpaard zeer bekend, naast de chocolade, onze bieren en Eddy Merckx. Als we internationale prijskampen organiseren voor koeien, varkens en paarden zit de tribune stampvol, doch enkel op de dag van het Belgisch trekpaard. In Sint-Pieters-Leeuw is er een officiële prijskamp die een erg breed publiek aantrekt. Families met kinderen komen naar dit grote volksfeest in het Colomapark. Het is een feest met muziek, een vliegend tapijt en een kermismolen getrokken door een trekpaard. De kinderen maken er ritjes op een paard of in een koets. Voor de fokkers geeft dat een grote voldoening, zij zien dat het brede publiek interesse toont voor het paard.

M: Hoe zie jij de toekomst voor de traditie?

J: Ik zie de toekomst voor de trekpaarden vrij rooskleurig in. Er is veel interesse bij jonge mensen, vaak kinderen en kleinkinderen van fokkers. Toch blijft het ook voor die mensen een uitdaging om het economisch rendabel te houden. Het is niet de bedoeling om er rijk van te worden, maar je mag er ook niet arm door worden. Gelukkig is er veel enthousiasme.

M: Wat zijn jouw dromen voor het Belgisch trekpaard?

J: Mijn droom en mijn ideaalbeeld rond het Belgisch trekpaard is dat we onze paarden een functie moeten geven. Die vinden we in de recreatie en ook in kleinschalige landbouw en als bio-trekkracht in bv. de bosbouw maar ook in specifieke omstandigheden voor huisvuilophaling, koetsentochten, …Onze prijskamppaarden zijn daar perfect geschikt voor. We zoeken immers ook voor de prijskampen paarden met veel chique, allure, vlotte bewegingen en hard beenwerk. Het Belgisch Trekpaard als recreatiepaard en als prijskamppaard is hetzelfde paard. Logge, overzware paarden, met ongezond overbehaard beenwerk zijn geen prijskamppaarden. Anderzijds zijn smalle, kleine  paardjes met dunne beentjes en weinig haar op de benen geen Belgisch Trekpaard meer en dat unieke trekpaard willen we juist bewaren. Die twee sporen, dat prijskamppaard en het recreatiepaard dat zouden we op één spoor moeten krijgen. Daarbij mogen we de kenmerken van ons trekpaard zeker niet uit het oog verliezen, namelijk die unieke combinatie van macht, kracht en elegantie. Die vinden we enkel terug bij het echte Belgisch Trekpaard dat gefokt wordt door onze Belgische fokkers. Niet voor niets blijven onze buurlanden maar ook landen uit alle verre windstreken hier in België paarden fokken. De motherbreed zit bij ons en de diaspora van het Belgisch Trekpaard uit alle werelddelen blijft beroep doen op die topbloedlijnen.

 

* Jan De Boitselier is voorzitter van de Koninklijke Maatschappij van het Belgisch Trekpaard, lid van de trekpaardenraad en manager van Paardenpunt Vlaanderen.

Interview: Monique Wylock

Tekst: Betty Denys


Reageer

Bovenstaand artikel met veel interesse gelezen. Kijk reeds een paar jaar uit naar mogelijkheden tot samenwerking. Natuur en cultuur (landbouw) en boerenpaard. Vander Elst Henri Leeuwse Natuurvrienden.